Di persada egois
Aku bebas
Lepas
Lolos dari jerutan citra
Ritma yang berulang sama
Runut-runut yang meruncing
Tingkapan mata yang memicing
Aku terhanyut sama, pusing
Biarkan engkau, engkau dan dia
Segala empati ku biar, jadi puing
Tak ingin aku lihat kau merintih lolong
Tapi
Tapi
Tapi
Aku terasa lohong
Paduan rentak ranap kaki di belakang
Aku ingin pulang
Aku ingin kau senang
Bohong
Jika ku kata ini jelek
Padahal ini magis, aku tertarik
Tapi hati aku kian terlorek
Pada pandangan sayu kau
Takut aku dirobek
Dunia yang semakin sompek
Tarik
Aku ingin dibumi
Dalam kejiwaan aku sendiri
Dan kecintaan paduka puteri.
No comments:
Post a Comment