Dalam langkah-langkah kita
Diam mencumbui udara
Aku takut, takut sekali
Kalau-kalau bintang di mataku ini
Terpampang habis di mata engkau
Sudah bagaimana jika begini
Aku bimbang mati
Dibunuh rasa ditapuk-tapuk sendiri
Meski diam itu konkrit
Aku selesa seiring denganmu
Biar masa itu beku
Tak berdetik, cuma dihuni aku dan engkau
Ku toleh lagi
Engkau langsung hilang ditelusup angin.